ay gawa ng diyos, di kumukupas

naranasan n’yo na ba ‘yung tipong may nakapulupot na malaking sawa sa buong katawan mo? hindi ka makahinga, hindi ka makagalaw ng maayos, butil butil ang pawis sa noo at leeg mo, pakiramdam ko katapusan mo na. naranasan ko ang ganyang pakiramdam kani kanina lang sa bus habang papauwi. bago ako umalis sa opisina kanina pinakiramdaman ko pa s’ya, ok naman. walang kasinto sintomas ng paghihimagsik. eksaktong kakaalis lang ng bus nung una s’yang nagparamdam, hindi ko pinansin at nilibang ko na lang ang sarili ko sa pagtingin sa mga magagandang tanawin sa labas ng bintana na hatid sa atin ng ubod linis na siyudad ng maynila. hanggang sa grumabe na s’ya ng gumrabe at hindi na nga ako makakilos. sinubukan kong libangin ang sarili ko sa pagdadasal, sa pagkanta ng mga awitin sa simbahan.. pero wala pa din. ang katotohanan ay nasa harapan ko pa rin. 
naisip ko lang, bakit naman ‘yung iba normal lang? may nakikita pa nga akong bago pumasok ng trabaho kumakain pa ng pinya kahit ang aga aga pa lang, pero hindi man lang s’ya sinisikmura. may nababalitaan din akong umiinom muna ng gatas bago lumabas ng bahay pero hindi naman nasisira ang mga tiyan nila, hanggang sa nabuo na sa isip ko na hindi nga ako normal, at nabuo din sa isip ko na marahil ito ang parusa n’ya sa mga kagaguhan kong ginawa nung panahong bata pa ako, partikular ang mga pansasadista ko sa mga hayop. na gawa ng diyos at hindi kumukupas.
at ang ilan ang naaalala ko pa sa mga panahon na ito:

1. ang isa sa mga unang una kong naaalalang hayop na dumaan sa makasalanan kong mga kamay ay ang alagang kuting ng pinsan ko, inilagay ko s’ya sa loob ng plastik na lalagyan ng ulam dati tapos inikot ko ng inikot, pagbukas ko hilo at halos hindi makalakad ‘yung kuting. kumuha ako ng patpat tapos ipinasok ko sa puwet n’ya tapos iniangat ko sa ere, tapos inikot ko s’ya ng inikot na parang barbeque, habang sumisigaw ako ng “around the world! around the world!”

2. nakakita na ba kayo ng butiki na maputi sa pangkaraniwan? actually, normal na butiki lang s’ya pero takaw pansin kse nga makinis s’ya at maputi, kalimitan ‘to sa loob ng bahay lang makikita. nakahuli ako ng ganun dati, at ewan ko kung anong naisipan ko. kumuha ako ng walis tingting tapos itinusok ko sa puwet n’ya, labas masok. tapos nakita ako ng tito ko kaya binatukan n’ya ko, tapos isinumbong n’ya ko sa nanay ko. pinalo ako sa tagiliran ng nanay ko ng maliit na pabilog na orocan, tapos ikinulong n’ya ko sa bodega namin.

3. hindi n’ya alam na ‘yung butiking tisay ay naitago ko sa bulsa ko, kaya dun ko itinuloy ‘yung ginagawa ko sa loob ng bodega. :blush:

4. namatay ‘yung butiki, labas ang bituka.

5. malay ko bang tingting lang pala ang kaya n’ya.

6. may minasaker akong dalawang kuting dati sa harap ng nanay n’ya. nagwawala ‘yung nanay pero hindi makalapit sa akin dahil sa takot. nalasing k’se ako habang nagiinuman kami sa bahay nung kaklase kong babae na kamukha ni pepe smith. hiningi ko ‘yung mga kuting, ibinigay n’ya naman kse akala n’ya aalagaan ko, at dahil lasing na s’ya pumasok na sila nung isa ko pang kaklaseng lalaki naman na mahilig sa anorexic beauty sa kwarto. ang ginawa ko, kinuha ko ‘yung dalawang kuting tsaka ‘yung kutsilyo nilang pang garden, tapos pinagsasaksak ko ‘yung dalawang kuting. patay agad ‘yung isa, luwa ang isaw. ‘yung isa nakakuha ako ng maliit na lata na parang pang gatas na evaporada, tapos isinaksak ko sa ulo n’ya… at binagsakan ko ng malaking bato.

7. maniniwala ba kayong halos maubos ko ang mga butiki dati dito sa compund namin? ang ginagawa ko huhuli ako ng limang butiki, tapos may maliit akong balisong dati pinuputulan ko sila ng ulo tapos ilalagay ko sa plastik ng oishi
(‘yung maliit pa nun) tapos ibinabaon ko sa lupa.

8. tapos pagkalipas ng tatlong araw huhukayin ko din, titignan ko kung ano ng itsura, tapos kunyari mga namasaker ‘yun at ako raw kunyari ‘yung mago autopsy. pagbukas ko ng plastik ng oishi sobrang baho, tapos nagkakaro’n ng tubig sa loob.

9. manghuhuli ako ng butiki dati, tapos pipilitin kong ibuka ‘yung bibig nila sa gripo, hanggang sa lumobo ‘yung tiyan nila sa dami ng tubig. isinusuka nila ‘yung mga kulisap na nakain nila maghapon.

10. nung binigyan na ‘ko ng lisensya ng tatay ko na gamitin ‘yung airgun namin, malimit akong mamaril ng mga pusa ng kapitbahay, ewan ko pero natutuwa akong marinig na umiiyak sila na parang mga bata, pag hindi ko napupuruhan.

11. ‘yung ibang natutumba tapos akala mo patay na, magugulat ka kse ilang minuto lang nakakatayo na naman.

12. mahilig din akong basta na lang maninipa ng pusang nadadaanan ko. nakakatuwa pag solid sa ulo ang tama kse nahihilo ‘yung pusa talon ng talon.

13. pero tumigil na ‘kong manipa ng pusa kse dati nung umuwi ako ng lasing, nakashort lang ako nun, may nadaanan akong pusa na natutulog. dahan dahan kong nilapitan tapos todo buwelo kong sinipa, ang potaenang pusa ikinapit ‘yung apat na paa n’ya sa binti ko.

14. tatlong araw akong nilagnat  😦

15. hindi na rin ako namamaril ng pusa buhat nung aksidente kong nabaril ‘yung pusang turuan at may lahi nung kapitbahay namin. kaya pala nung kinuha ko ‘yung bangkay nung pusa may bell pa sa leeg, tsaka pangalan ng may ari. nung gabi na naghahanapan na. hindi ko alam kung pa’no ko ididispose ‘yung bangkay kse alam dito sa amin na ako lang ang pumapatay ng pusa. ang ginawa ko na lang nung may nakatigil na bus sa kalsada, ibinato ko sa loob.

… pero pinagsisisihan ko na lahat ‘yang mga ‘yan. at isa na ‘ko ngayong taong may pagmamahal sa mga hayop. at kung mamatay ako at mabubuhay ulit, gusto kong maging isang pusa.
o isang butiki na mullato. haaaays’ ansarap isipin ng mga posibilidad sa piling ng mga tisay na butiki pag nagkataon.

May-akda: Jon Cabron

mapanganib, nakakasakit.

41 thoughts on “ay gawa ng diyos, di kumukupas”

  1. *at mabuti di mo isinama ang ginawa mong kahalayan kay niggah at sa reyna!

    – ok. so nireport ko na to sa against animal cruelty advocates at mabuti at sanay ka sa munti. try mo nmn ngaun sa loob… dadalawin ka dun at dadalhan ng siopao na gawa sa pusa…

    At kung mabubuhay ka uli. im sure isa kang dung beetle! :nod:

  2. Many studies in psychology, sociology, and criminology during the last 25 years have demonstrated that violent offenders frequently have childhood and adolescent histories of serious and repeated animal cruelty. Most serial killers tortured animals as children. Hmmm… :no:

  3. takot ka pa sa ipis nyan??

    naalala ko nung binuhusan namin ng gas yung napulot naming pusa tsaka sinindihan. Nagmistulang santilmo ito sa kanyang pagtakbo takbo bago siya nalaglag sa hukay na sigahan ng basura. di na siya nakalabas sa hukay na yun.

  4. parang ikaw ang hitler ng mga pusa at butiki…kaawa awa naman sila

    buti na lang wala sa list mo ang pagong…

    pero ang importante dito nagbago ka na… sana maging advocacy mo na ang labanan ang pangaabuso, pangaapi, at pagmamalupit sa mga hayop

  5. hindi ko nagustuhan ang mga nabasa ko, pero sige, tingnan natin kung kaya ko makagetover.

    ayon sa kaunting alam ko sa psychiatry, animal cruelty at childhood is a sign of a conduct disorder. if the behavior continues into adulthood (where the rights of others or the current social norms are violated), most likely, a diagnosis of antisocial personality disorder is made.

    hindi kita kilala at ayokong ijudge ka dahil lang sa isang post pero sana di ka katulad nung kakilala kong sobrang tahimik at sobra-sobrang bait pero pareho mong nangmamassacre ng mga pusa at pastime ang mga baril. promise. may malaking mismatch sa personality niya at sa nakikita namin sa kanya. di pa naman namin siya nakikitang magalit. nakakatakot tuloy dahil baka sa susunod eh tao naman ang pagbababarilin niya.

    nakagetover na ba ako?

    *kapa*

    teka, hindi pa rin yata.

    1. pero mas magandang pagusapan natin ‘to ng personal para mas mabasa mo ang utak ko, sabihan mo lang ako kung kelan, basta dun sa lugar na hindi masyadong matao at walang masyadong makakarinig pag may sumisigaw, at ‘yung hindi masyadong mahangin para hindi madaling mamatay ang apoy, aanhin natin ang apoy? ahhhhmmm dun ko na lang sasabihin sa’yo.
      –> insert psycho theme here < —

  6. Hmm..mukhang bagay yan sa mga pasyente ko dito na hindi ko alam kung tanga o nagtatanga-tangahan lang. Ung tipong araw araw nadito e feeling nila 1st time lang nila nakarating dito. Haay… :love: Hmm..mukhang bagay yan sa mga pasyente ko dito na hindi ko alam kung tanga o nagtatanga-tangahan lang. Ung tipong araw araw nadito e feeling nila 1st time lang nila nakarating dito. Haay…

  7. nasubukan lng namin ng mga kaibigan ko na hawakan ang pusa sa buntot sabay paikot ikutin. nakakatawa kasing tgnan na mglakad cla ng parang laseng. pero ang magmasacre? sumakit ang akin tyan, tumayo ang aking balahibo. galit ako sa pusa pero nkakatakot parin.. ahehheheh.. buhay mo yan at karma mo na cgro na mkaramdam ng taeng-tae habang asa bus.😎

  8. ako nanunuog lang ako ng puso, naninipa at namamaril. sa butiki naman pinuputol ko lang yung buntot kasi gumagalaw… tsaka yung millipede at centipede nakakatuwang putulin din sa gitna kasi buhay pa din sila…

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s