aroma

naka tanggap ako ng tawag kahapon, kailangan daw ng wifi assistance para sa conference room, tumatawa yung tumawag sakin pero hindi ko na lang pinansin, pagdating ko dun tinanong ko kung saang pinto ako papasok, itinuro sakin sabay bulong .. “goodluck, jon” napakunot ang noo ko, tinanong ko sya kung ano yung mga tao sa loob, tiga papua new guinea daw at may katungkulan sa bansang yun.. naisip ko ahhh kaya siguro ginudluck ako, it’s either matapang yung nasa loob o malaki magbigay ng tip.. kinindatan ko sya sabay palo sa dibdib ko “kaya ko yan, ako pa!” .. katok ng tatlong beses, pihit ng doorknob, libot ng paningin sa loob kasabay ng pagsara ng pinto sa likod ko, huminga muna ko ng malalim para hindi mabasag ang boses ko bago ko binitawan ang isang malakas at nasa baritonong boses “ghood apternoon” nagtanguan naman sila sakin sabay turo sa laptop na pakay ko, at sa muling pagsinghap ko ng hangin.. literal at walang halong kasinungalingan na muntik na kong mapasuka sa loob ng bibig ko, sobrang tindi ng amoy, pakiramdam ko yung amoy nung may pito sigurong mga egoy na yun haluan mo lang ng konting sahog, makakagawa ka na ng lason.. pakiramdam ko tumatambay sa ilong yung amoy, isang gas chamber ang pinasok ko, pikit mata at pigil hininga akong nagkalikot ng malagkit na laptop nila, kung sakaling sa mga pagkakataon na yun saktong nagunaw ang mundo.. pupusta akong isa ako sa mga unang aakayin paakyat sa langit ng mga anghel kasunod ng mga batang inabort, dahil sa kung ilang mahahabang dasal na pinakawalan ko para lang maikonek ang nanlilimahid na laptop nila, ilang minuto rin yun na pakiramdam ko puro pabuga ang ginawa kong paghinga, nung sa wakas naikonek ko na sila, wala akong sinayang na sandali nagpalitan kami ng pasasalamat, tumalikod na ko at nung pipihitin ko na yung doorknob, may tumawag sakin mula sa mga egoy, sa mabilis kong paglingon mabilis din akong nakagawa ng isang sumpa.. pag may nakipag kamay sa akin, patawarin ako ng pamilya ko dahil uuwi akong walang trabaho.. susukahan ko ang mukha ng mga egoy na to! pero sinabihan lang nila ako na tawagin paglabas ko yung receptionist sa labas, ok sir..
paglabas ko nagtatawanan yung mga tao sa labas, puro naka thumbs up sa akin, gusto kong hubarin yung sapatos ko at ipaghahampas sa mga leeg nila pero pakiramdam ko nahigop yung lakas ko sa loob, kung sa amoy o dahil sa pagpipigil ng hinga ng matagal, hindi ko alam.
nasa bahay nako kagabi pero naaalala ko pa rin yung amoy nung mga yun na pakiramdam ko kumapit sakin, at may takot sa isip ko na may posibilidad akong hindi tigasan hangga’t sariwa pa sakin ang amoy ng mga negrong yun at ang malagkit na laptop nila.
grabe yun, may katungkulan pa sa bansa nila yung mga yun, pano pa kaya yung talagang mga mahihirap? at buhay pa sila ha’ isipin nyo na lang pano pa kaya yung mga amoy nila pag mga namatay sila at nabulok? .. taena, gusto kong sumuka sa bunganga ko sa mga oras na to.

May-akda: Jon Cabron

mapanganib, nakakasakit.

15 thoughts on “aroma”

  1. yucks. sa tono pa lang ng pagkukwento mo, naaamoy ko na ang baho. ganyan din siguro yung amoy ng mga porendyers sa kumpanya namin na laging naka-longsleeves at pawisin ang kili-kili. aakalain mong karugtong ng pasig river ang kili-kili nila kapag pinagpawisan..yucks…eeewwww talaga..

  2. hahaha! saludo ako sayo at napagtiisan mo ang amoy imburnal na mga opisyales na yun..grabe talaga yung mga taga ibang bansa na-immune na sa amoy nila..habang binabasa ko nga tong entry mo eh parang may naaamoy na rin akong maantot…yikes! panalo ang mga description mo..

  3. hahahahaha! di pa ako nakakaamoy ng mga taga ‘papa ni guinea pig’ pero araw araw naman akong nakakasinghot ng amoy ng pana. no choice ako eh. sila ang kasama ko sa trabaho at laging pasahero ng sasakyan na gamit namin. minsan na ako nag-walkout sa trabaho at biglang pinababa ang mga hinayopes at binigyan ng warning na, “kapag amoy imburnal pa rin kayo bukas, sasagasaan ko kayo, at aatrasan, at muling sasagasaan hanggat di ako nakakasiguradong hindi na kayo humihinga”. sa awa ng dyos nag-improve naman sila. hindi na sila amoy imburnal. medyo amoy kanal na lang. natatakot ako minsan, dahil baka kumapit ang amoy nila saken at maging dahilan ng pag-iwas sa akin ng aking pamilya nyaaaaaaa!

  4. niyahahaha!!
    at least naranasan mo na ang nararanasan namin dito ni robin!! hahaha!! my gad talaga! imagine mo na magkatabi lang kayo tapos ang tapang na ng putok na naamoy mo sa kanila, eh pano kaya kung huhubaran mo ng damit at sunghutin ang kili-kili!!!
    waaaaa!!

  5. hahaha ako tuwing lunch mabuti na lang patapos na ako kapg papasok na ang isang pakistaning kasama sa work, simula na un ng pagsakit ng ulo ko at hindi paghinga at pagmamadaling makakuha ng tubig, makainom sabay labas ng pantry!

  6. yuck hahaha……ang malas naman ng sinapit mo papa Jon🙂

    naKooo ang tibay din ng sikmura mo……. Kong ako yun sa oras na yon bumaligtad na tyan ko hahaha

    Sa bombay nga lang sukang suka na ko sa amoy ei

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s